Wednesday, November 18, 2009

नवे जग

नवे जग

देवा हवाय मला एक खोडरबर ...
नको असलेल्या आठवणी, मनपटलावरुन अलगद , हळुवार
एकही ओरखडा न ठेवता पुसणारा...

हवाय मला एक आयुष्याचा कॅनवास ,
अगदी कोरा कोरा, पांढराशुभ्र
एकही रंग नसलेला ,
एकही ओरखडा नसलेला...
सगळच नवं कोरं...
रंगही नवे , कुंचलाही नवा...
चित्र चितारणार तेही नवेच...

देवा हवाय मला एक नवा कोरा आरसा
अगदी नवा...
कुणीच, कधीच
त्यात आपले प्रतिबिंब पाहिले नसावे...
ज्या आरश्यात मी स्वता:लाच नव्याने ओळखावे,
असा आरसा...


---

7 comments:

क्रान्ति said...

ज्या आरश्यात मी स्वता:लाच नव्याने ओळखावे,
असा आरसा...


sahee! mast kavita.

yog said...

sundar kavita

प्रशांत शंकर ठाकुर said...

sundar... kavita ahe

Anuja Khaire said...

Really nice…
I think everybody wants a blank canvas to start a new life with all new prospects and desires….wiping out all the mistakes done in the past…

Liked the way you have expressed it.

Binary Bandya said...

धन्यवाद मित्रांनो

ASMI said...

nice one.how nice if it will happen no?

Madhuri's said...

Ultimate !!!
Just Ultimate...