मन माझे

ह्रदयात एक झंकार दे

2012-01-03T22:03:00.001+05:30

सुचतच नाही, काही शब्द उधार दे
गातच नाही मी, गाण्याची एक बहार दे

नको टांगुस जिवाला, होकारही राहु दे
लटक्या रागात, एक रुसलेला नकार दे

टेकवुन माझ्या छातीवर डोके, तू विसावा घे
अन तुझ्या सुगंधी श्वासाने ह्रदयात एक झंकार दे

सचिन ..

2011-12-30T11:21:00.000+05:30

ब्रह्मा : कलियुगातली सगळी शतके संपली, चला जग बुडवायच्या तयारीला लागा .
विष्णू : थांब ये ब्रम्ह्या !!! तेंडुलकरचे महाशतक झाल्याशिवाय जगबुडी करायची नाय ...

नवे वर्ष...

2011-12-22T21:47:00.000+05:30

दारूच्या धुंदीत बुडवुन चंद्र
सिगारेटच्या धुरात फुंकून सूर्य
संगीताच्या तालावर थिरकणारे पाय
उजाडले तरी थकलेच नाय
त्यांना नवे काय अन जुने काय ?
वर्ष सरले? कळलेच नाय

कॅलेंडर भिंतीवर
तारीख डोक्यावर
घड्याळ मानगुटीवर
जुनी धुंदी उतरलीच नाय
नवे संकल्प? म्हणजे काय ?
तसेच दिवस
अन तशाच रात्री
नवे काय अन जुने काय ?
वर्ष सरले? कळलेच नाय

---BinaryBandya™

Personlized देव

2011-10-20T23:59:00.002+05:30

व्यक्तिपरत्वे वेगळा देव,
जातीनुसार आगळा देव,
वेशीवर एक, अन गावात एक
गावकुसाबाहेरचा भोंगळा देव

आमचा तुमचा इतिहास एकच
तरीही माझा रंग आगळा
अन तुमचा रंग वेगळा
आमचा आगळा पुतळा
अन तुमचा वेगळा पुतळा

मीही मांडला इतिहासाचा बाजार
तुमच्यासारखाच, मला हवातसा
काही बेरजा अन काही वजाबाक्या
Personlized देव तयार हवातसा

---BinaryBandya™

आयुष्याची गणिते

2011-08-20T21:35:00.001+05:30

सताड उघड्या डोळ्यांनी मी अंथरुणावर पडतो
अन दिवसाचा शिनवटा अंथरुणातच विरतो
मात्र उद्याची गणिते रात्री छतावर जागा शोधू लागतात
अन छतावर चिटकवलेल्या चांदण्या अंधुक होत जातात

चांदण्या साथीला असूनही मग मी भरकटतो

गणितांच्या जाळ्यात अलगद जाऊन अडकतो
एखादे सुटलेले गणित दुसऱ्याच गणितात अडकते
अन एक एक चांदणी छतावरून अलगद गळून पडते

शेवटी छतावर एखादीच चांदणी उरते
तेवढीच डोळ्यात घेऊन माझी रात्र सरते
बरं झालं छतावर मी सूर्य नाही चिटकवला
ह्या गणितांच्या ग्रहणात तोही असता अडकला

---BinaryBandya™

जगणे माझे

2011-06-24T18:19:00.000+05:30

कधी रुसवा होतो माझाच माझ्या देवाशी
मग रंगते भांडण माझेच माझ्याशी
स्वतःला मग स्वतःच समजवायचे
हृदयावर ओरखड्यांचे गोंदण सजवायचे

रंगही माझेच अन ढंगही माझेच
रुसणेही माझेच अन फसणेही माझेच
त्याला तर नसते घेणे कशाशीच ...
जगणेही माझेच अन मरणेही माझेच

---BinaryBandya™

भिजलेला सूर्य

2011-06-06T16:45:00.000+05:30

उन्हाळाभर मानगुटीवर बसलेला सूर्य
चार महिने नको तेवढा तापला
कालच्या पावसासोबत मात्र
विरघळत विरघळत मातीत मिसळला

इथेतिथे साचलेल्या पाण्यात मग,
पावसानंतर का होईना
पण लहान मुलांसारखाच चिंब भिजला

मावळतीला बुडता बुडता मग,
ढगांच्या दुलईत
लहान मुलांसारखाच निजला

नुकताच पाउस पडून गेला होता. बाहेर फेरफटका मारावा म्हणून थंड हवेत फिरायला आलो.
पण थोड्याच वेळात सूर्य महाराज ढगातून बाहेर येऊन दर्शन देऊ लागले.
बिचारा रस्त्यावर साठलेल्या पाण्याच्या डबक्यात स्वतःला बघत बसला होता.
वाटले मागची ४ महिने नुसता मानगुटीवर बसून होतास, घामाने भिजवत होतास.
आता बघ कसं तुझं अगदी पिल्लू झालंय यार ...
त्या पाण्यात उडी मारायचा मोह मी टाळलाच. अन मनातल्या मनात म्हटले
"खेळ बाबा तुही पाण्यात , तुलाही कधी कधी लागतच असेल की तहान"

---BinaryBandya™

फसवणूक

2011-04-04T00:12:00.001+05:30

लहानपणी परीक्षेसाठी ,

तरुणपणी नोकरीसाठी ,

कधी जोडले मी हात

तुझ्यासमोर प्रेमासाठी

तुझं हे मात्र नेहमीचंच,
ऐकून न ऐकल्यासारखे करायचे

अन स्वतःचे देवपण विसरायचे

पण आज काहीच न मागता जाणार
देवा आज तुला मी फसवून जाणार

आताही ह्याच विचारात असशीलच

"आज हा काय मागणार ?"
पण आज कालच्यापेक्षा वेगळा आहे

आज माझा माज जरा वेगळा आहे
तुझ्यासमोर झोळी नाही पसरणार

देवा आज तुला मी फसवून जाणार

कितीही बसुदे चटके मी सोसेन

कोसळू दे आभाळ ते मी तोलेन
मंदिरात मी तेंव्हा येईनही
नमस्कार मी घालेनही

पण ...

काहीही न मागता मी परत जाणार

तेंव्हासुद्धा देवा तुला मी फसवून जाणार

---BinaryBandya™

माझा रंग निळा

2011-04-01T18:38:00.000+05:30

कोणाचा भगवा,
कोणाचा हिरवा,
कोणाचा गडद निळा,
सध्या असे काहीच नाही
सगळ्या भारताचा रंग एकच
फक्त निळा ...

खरेच क्रिकेट रॉक्स..

---BinaryBandya™

तरीही लिहा..

2011-02-17T18:23:00.000+05:30

कागद म्हणतो लिहा ,
लेखणी म्हणते लिहा,
दौतीतली शाई म्हणे
लिहा लिहा अन लिहा

काळजातल्या तक्रारी
फुंकर मागतात,
अंधारातले कोपरे
उजेड मागतात,
मग,
लिहा लिहा अन लिहा

अवघडलेले शब्द
वाटा मागतात,
नेहमीच्या वाटा
बदल मागतात,
मग,
लिहा लिहा अन लिहा.

मन म्हणते मला सुचत नाही,
गाणे म्हणते तुला जमत नाही,
कोणी म्हणे ताल नाही,
कोणी म्हणे चाल नाही,
तरीही,
लिहा लिहा अन लिहा.

---BinaryBandya™

माझे खोलपण असेच उथळ उथळ

2010-12-25T21:51:00.000+05:30

माझ्यात खोलवर पोहचायचे

सगळेच दरवाजे बंद,

सगळ्याच वाटा बंद,

पण माझा कोश आणि मी

दोघेही वाट बघतोय,

माझ्या माणसांची ...

तुम्हाला सापडेल अशी

एखादी चोरवाट,

अतिशय खोल जाणारी

अगदी माझ्यातल्या "मी" पर्यंत...

पण हो मनापासून

मला भेटायची ओढ,

माझ्यापर्यंत पोहोचायची

इच्छा असणाऱ्यासाठीच,

अशा चोरवाटा,

"जाणून बुजून ठेवलेल्या चोरवाटा !!!"

वरून जरी वाटत असेल "मी" उथळ

पण माझ्या तळाशी पोहोचणे तेवढेच कठीण

कारण माझे खोलपण असेच फसवे

अन उथळ उथळ...

---BinaryBandya™

माझी पहाट

2010-12-11T22:51:00.001+05:30

स्वप्न ,
मेंदूने विणलेले कुठलेतरी सुरेख जाळे
स्वप्नांचे तुकडे,
विणलेल्या जाळ्याच्या छेदबिंदुवर विखुरलेले

माझे मन ,
ते तुकडे जमवून काहीतरी अर्थ काढू पाहणारे अन माझे जगणे,
पहाटेच्या सुंदर सुंदर स्वप्नात असे विखुरलेले

सुर्य ,
ते सुंदर जाळे विस्कटायला मुद्दाम लवकर उगवलेला
अन माझे मन ,
त्या तुकड्यांचा अर्थ लावता लावता रडकुंडीला आलेले

नेहमीचेच ठरलेले ,
सूर्याचा विजय अन माझी हार ..

हार नेहमीचीच ,

पण ती लगेच विसरून पण जातो

पण तुटक तुटक आठवणारी स्वप्ने मात्र
मनाला हुरहूर लावून जातात

---BinaryBandya™

वेडेपणा

2010-11-26T10:46:00.002+05:30

माझे एकटेपण अन माझा वेडेपणा
सोडले तर माझे असे काहीच नाही,
अन तू म्हणतेस वेडेपणा सोड
त्यापेक्षा जगायचे सोड म्हण ना..

---BinaryBandya™

मागच्या जन्मीचे मावळे

2010-11-22T15:43:00.001+05:30

@जीवधन

प्रत्येक गडावर असा एखादा तरी मित्र भेटतोच ...
हा मित्र मला जीवधन गडावर भेटला .

गड चढताना, उतरताना ते तुम्हाला साथ करत असतात .

बहुतेक मागच्या जन्मीचे मावळे असावेत ..
राजांकडून वरदान मागून घेतले असावे त्यांनी "प्रत्येक जन्मात गडाची सेवा घडावी आमच्या हातून.."

@तोरणा

नशीबवान ते मावळे ...
ज्यांना राजे पहायला , त्यांच्या सहवासात राहायला मिळाले अन स्वराज्यासाठी लढायला मिळाले ...

---BinaryBandya™

वाट हरवलेल्या काही कविता

2010-11-01T14:01:00.003+05:30

माझ्या वहीवरल्या

अर्ध्यातच वाट हरवलेल्या काही कविता,

कधी कधी भांडण उकरून काढतात माझ्याशी ...

तुझ्यामुळेच आम्ही हरवलो,

आता कळत नाहीये...

जायचे कुठे ? अन थांबायचे कुठे ?

त्यांची समजूत घालण्याकरता मग,

मी शोधतो अजून एखादी ओळ ..

अन त्यांना मुक्कामाला पोहोचावायाच्या नादात मात्र ,
मी स्वतःच हरवतो ...

---BinaryBandya™

कविता जगता येत नाहीत

2010-10-28T20:08:00.000+05:30

सखी एकदा म्हणाली ...

किती सुंदर लिहतोस,

किती सुंदर बोलतोस,

मला तुझा हेवा वाटतो

तुझे जगणे किती सुंदर आहे ना ?

मी तिला म्हणालो..

"खरेच, सगळ्याच कविता जगता येत नाहीत ग !!"

---BinaryBandya™

मिशीचा पिळ

2010-10-19T13:41:00.000+05:30

आयुष्य म्हटले हा माणुस कधीच रडला नाही
नाहीच रडणार न झेपणारा राग कधीच गायला नाही

आयुष्य सजवले मी प्रेमाच्या फुलांनी
आयुष्यात प्रेमाचा मोगरा कधी फुलला नाही

जोडले मित्र जसे माळेमधे मणी
अजुनतरी एकही मणी निसटला नाही

कविता सजवल्या तिच्यासाठी प्रेमाच्या शब्दांनी
एकाही कवितेचा अर्थ तिला समजला नाही

आयुष्यभर गायली पावसाचीच गाणी
ह्रदयात दुष्काळ माझ्या कधीच टिकला नाही

कितीक घाव , कितीक दु:खे सोसली
माझ्यासाठी माझाच एकही शब्द रडला नाही

दैवानेही केले कित्येक वार अन घाव
असा कुठलाच घाव नव्हता जो सोसला नाही

हार-जीतची चिंताच नव्हती मनाला
खेळ असा मांडलाच नाही जो रंगला नाही

प्रश्न्च नव्हता कुणाचे पाय धराण्याचा
कुठल्याही दगडाला देव कधी मानला नाही

शेवटी यम म्हटला आता तरी रड की बाबा
काय करणार मिशीचा पिळ अजुन उतरला नाही

---BinaryBandya™

सोबत

2010-10-01T16:37:00.000+05:30

मी कधीच पावसात एकटा भिजलो नव्हतो
तू सोबत असतानाही आणि हो आताही ..

सोबत असते मला आता ..
पावसाच्या अन तुझ्या प्रेमात पडलेल्या काही कवितांची

सोबत असते मला आता ..

मनात जपलेल्या तुझ्या स्पर्शाची ...

सोबत असते मला आता ..

मनात जपलेल्या आठवणीतल्या पहिल्या पावसाची ...

आता फक्त सोबत असते तुझ्या आठवण थेंबांची,
अन पावसाच्या थेंबासोबत डोळ्यातील आसवांची ..

---BinaryBandya™

अयोध्या ...

2010-09-30T16:51:00.000+05:30

सध्या अयोध्येत रामही नाही अन रहीमही नाही,
तिथे जमली आहेत फक्त जनावरे ..
ज्यांना ना धर्माशी घेणे ना देवाचे देणे ..

---BinaryBandya™

पंढरी...

2010-08-25T17:23:00.000+05:30

काल विठूराया म्हणाला पंढरीला विसरला का ?
त्याला म्हणालो " नाही बाबा, आजकाल आमची पंढरी तिकडे रायगडावर भरते .."

---BinaryBandya™

माझी माणसं ...

2010-08-09T20:06:00.000+05:30

मी माझ्याच माणासांना मला फसवायच्या संधी देतोय..

का अन कशासाठी ?

मला काहीतरी पडताळुन पहायचे आहे,
स्वतःला दुसऱ्याच्या नजरेतून बघायचे आहे.

शेवट काय असेल ह्याची भीती नाहीये आता !!
नाही नाही , तो शेवट नसेलच ..

ती असेल सुरवात, नव्या नात्यांची ,
अन "मीच" मला नव्याने कळलेल्याची
काही जुनी नाती नव्याने समोर येतील ...
अन काही कायमची तोडली जातील ..

एक सुख मात्र असेल ..
शेवटी अशी माणसं माझ्याजवळ राहतील
जी फक्त माझीच असतील..

---BinaryBandya™

मावळतीला स्वत:साठी रंग शोधणारा ढग मी ..

2010-08-05T19:03:00.000+05:30

पावसाळ्यात इंद्रधनुसवे रंगणारा पावसाचा थेंब मी
अन कधी कधी सात रंगाशी नाते जोडणारा इंद्रधनू मी

माझ्या पंखांसाठी फुलांचा रंग वेचणारे फुलपाखरू मी
अन कधी रंगासाठी आसुसलेला रंगपेटीतला कुंचला मी

तुझ्या डोळ्यात माझ्या स्वप्नांसाठी रंग शोधणारा वेडा मी
अन कधी उन्हाळ्यात उन्हासवेच रंगणारा प्रियकर गुलमोहर मी

कधी पहाटेला सूर्यासवे भगव्यात रंगणारा शुक्रतारा मी
अन कधी मावळतीला स्वत:साठी रंग शोधणारा ढग मी

---BinaryBandya™

लपंडाव

2010-07-21T11:22:00.000+05:30

कायम सुरु असतो आठवणींचा लपंडाव
भावनांचा, शब्दांचा, अन नात्यांचा लपंडाव

कधी नाती माझ्यापासून लपतात
तर कधी मी त्यांच्यापासून ...
कधी शब्द माझ्यापासून लपतात
तर कधी मी त्यांच्यापासून ...

इच्छांचेही तेच , नात्यांचेही तेच
प्रेमाचेही तेच अन आप्तांचेही तेच ...

माझे मन, अन माझ्या सावल्या
माझे विचार, अन माझे प्रतिबिंब
ह्यांनी मांडलेला लपाछपिचा डाव
आयुष्य माझे म्हणजे एक लपंडाव

---BinaryBandya™

म्हटलं तर

2010-07-19T17:53:00.001+05:30

एक प्रेम तुझे नि माझे
म्हटलं तर सगळ्यांसारखेच
अन म्हटलं तर जगावेगळे

एक खेळ भातुकलीचा तुझा नी माझा
म्हटलं तर सगळ्यांसारखाच
अन म्हटलं तर जगावेगळा

काही शब्द तुझ्या ओठांवरले गुलाबी अन बेधुंद
काही शब्द माझ्या मनातले प्रेमळ अन निश्चल
काही आपल्या नात्यासारखे नाजूक अन हळुवार
अशी ही तुझी-माझी आपली कविता
म्हटलं तर सगळ्यांसारखी
अन म्हटलं तर जगावेगळी

---BinaryBandya™

फितूर

2010-07-01T18:26:00.000+05:30

समोर तू आलीस की जगापासुनच तुटतो ,
कुठेतरी दुर समुद्रात एकटाच भरकटतो,
शप्पथ, समोर तू आलीस की मी मोहरतो...

समोर तु आलीस की
मी माझ्या शब्दांचा बहार पण बघितलाय...
अन समोर तु आलीस की
मी माझ्या कवितेचा जळफळाटही बघितलाय...

समोर तु अन माझे डोळे फितूर
समोर तु अन माझे श्वास फितूर
समोर तु अन हृदयाची धडधड फितूर
समोर तु अन साला माझे मन पण फितूर...

स्वत:चे काय असे उरलय,
मनात वेगळच काहीतरी भरलय,
किती, कशाला अन का आवरु,
माझ्यातला मीच तुला फितूर...

---BinaryBandya™

मला हवाय एक पावसाच्या प्रेमात विरघळणारा रेनकोट...

2010-06-15T19:34:00.000+05:30

मला हवाय एक पावसाच्या प्रेमात विरघळणारा रेनकोट,
हवी आहे एक वादळी वार्‍यावर फिदा असणारी,
अन त्याच्याबरोबरच फितूर होणारी छत्री ..

आधार

2010-05-27T14:14:00.000+05:30

माणसे शोधतात कशाचा ना कशाचा आधार ,
मन मोकळे करण्यासाठी, अश्रू ढाळण्यासाठी...

माणसेच शोधतात कारणं अन माणसेसुद्धा
आपल्या पराभवाचे खापर फोडण्यासाठी ...

अन माझ्यासारखे मात्र
शोधतात आडवळणाचे दोन चार शब्द,
कागदावर कोरायला ...

शोधतो हरवलेल्या, अन जराश्या क्लिष्ट कविता...
ज्या कवितांना कधीच यायचे नसते अशा माणसात,
कारणे अन आधार शोधणार्‍या अशा समाजात ...

मातीचा सुवास मात्र अजून तसाच....

2010-05-15T11:47:00.000+05:30

प्रेमाचा ढंग बदलला आहे
प्रेमाचा गंध हरवला आहे
पण प्रेम पत्रांचा रंग मात्र अजून तसाच आहे

तुही बदलली आहेस
अन मी पण बदललो आहे
पण आठवणीतला गाव अजून तसाच आहे

जगायची रितच आता वेगळी
रक्ताची नाती पण बदलली
पण रक्ताचा रंग मात्र अजून तसाच आहे

ऋतू आले अन ऋतू गेले
काहींनी आयुष्य माझे सजवले काहींनी उसवले
पण कविता करायचा माझा छंद अजून तसाच आहे

पाउस येईल अन पाउस जाईल
तुझी आठवण येईल न येईल
पण पावसाचा अन माझा याराना अजून तसाच आहे

पाउस येतो वेळी अवेळी,
थंडीही लपली कुठे आभाळी,
पण ओल्या मातीचा सुवास मात्र अजून तसाच आहे....

गुलमोहर

2010-05-06T19:42:00.000+05:30

खरेच त्या उन्हाळ्याला ना घेणे न देणे,
अन माझे मात्र गुलमोहरासारखे मोहरणे

मी मात्र फसलो अन फुललो त्या गुलमोहरासारखा ..
उन्हाळ्यातच अन खरेच कोरड्या उन्हाळ्यासाठीच

गुलमोहराच्या नशिबात असते एखादी पावसाची सर,
एखादा चुकारीचा ढग,अन एखादे वाट चुकलेले वादळ

नाही मिळाली मला एखादी पावसाची सर ..
पावसाळ्यासाठी मात्र एका जखमेची भर ..

दमलेले ढग

2010-04-22T14:59:00.000+05:30

परवा माझ्या दारावर आला एक तहानलेला ढग
उन्हामुळे रापलेला,
तहानेने व्याकुळलेला,
कापसाचा गोळा म्हणावे असे तर त्याच्याकडे काहीच नाही,
अन पाउस ह्याच्याकडेच लपला असावा असे तर मुळीच नाही...

मी त्याला पाणी दिले अन विचारले
इतका का धावतो आहेस ?
असे काय लपवतो आहेस ?

तो बोलला विमान मागे लागले आहे ..
पाउस शोधणारे ...
पाउस मागणारे ...

मी ठरवणार, मी कुठे बरसायचे ?
कुणाला तरसवायचे !!!
म्हणून धावतोय ...
मी धावतोय माझ्या स्वातंत्र्यासाठी..
ज्यांनी निसर्गावर प्रेम केले,
धरती अन आकाशावर प्रेम केले
त्यांच्यासाठी ...

---

वीज पडून वठलेले एक झाड

2010-04-17T00:21:00.000+05:30

वीज पडून वठलेले एक झाड ,
विजेच्या आघाताने आयुष्याची राख झालेले झाड ..
पावसाळा संपला , हिवाळा संपला ,
उन्हाळाही जाळून निघून गेला ..

पण परत येणाऱ्या पावसाळ्यात ...
गडगडणार्‍या ढगांच्या , कडाडणार्‍या विजांच्या
बरसणार्‍या पावसाच्या गावी नसेलही हे झाड ..पण पुन्हा उभे आहे, डोंगराएवढे मन घेऊन हे झाड
पण पुन्हा उभे आहे, पोलादी छाती घेऊन हे झाड

अन मनातल्या मनात म्हणत असेल -
"बघू आता परत कुठल्या विजेच्या प्रेमात जळणं होतंय"

आज येईल का पाउस ?

2010-04-12T10:43:00.001+05:30

दऱ्या पण ढगांची वाट बघत असतीलच की
झाडे पण वादळाची वाट बघत असतीलच की
एखादी जुनी इमारत पण विजेची वाट बघत असेलच की ??
मी पण बघतोय वाट , आज येईल का पाउस ?

आज येईल का पाउस ? आज येईल का पाउस ?

तूझ्या असण्याने वा नसण्याने

2010-04-09T14:40:00.001+05:30

परत कधी नाही आलीस माझ्या दारावर तरी चालेल
माझ्या हाकेला कधी साद नाही दिलीस तरी चालेल ...

कविताही थांबत नाहीत वा शब्दही संपत नाहीत ...
तूझ्या असण्याने वा नसण्याने

काही काही फरक पडत नाही, काही काही बदलत नाही
आयुष्य काही संपत नाही, कोणाच्या जाण्याने वा येण्याने ...

पुन्हा एकदा ढग भरून येतील, पुन्हा एकदा मोर नाचू लागतील
पुन्हा एकदा पाउस येईल अन परत नव्याने पक्षी गाणी गातील

पुन्हा नवे शब्द झरतील , पुन्हा नव्या कविता स्फुरतील
पुन्हा नव्या शाईने जुन्याच कविता परत लिहिल्या जातील

---

स्वप्ने

2010-03-09T15:50:00.000+05:30

त्या रात्री स्वप्नांच्या राज्यातली एक नदी
तिच्या डोळ्यात उतरली होती...
ती डोळ्यातुन स्वप्नं सांडत होती...
अन ती स्वप्ने वेचायचा मी निष्फळ प्रयत्न करत होतो...

माझी स्वप्ने , तिची स्वप्ने, आमची स्वप्ने
ज्या डोळ्यांत मी सजवली होती..
त्याच डोळ्यांतुन ती आज कितीतरी स्वप्ने सांडत होती...
अगणित...

निघून जाताना तिच्या डोळ्यातले एक स्वप्न
माझ्या तळहातावर विसावले होते,
अन तळहातावरल्या आसवामध्ये मात्र
मला फक्त माझच प्रतिबिंब दिसत होते..

---

फसलो मी

2010-02-23T14:43:00.001+05:30

माझी माणसे शोधुन दमलो मी
माझी जात जाणुन फसलो मी

माझी भाषा कळेनाच कुणाला इथे
अनोळख्या जनावरांच्या कळपात घुसलो मी

माणंसातला माणुस नाही ओळखला
माझ्याच आरश्यातल्या प्रतिबिंबाला फसलो मी

भावना अन प्रेमाचा दुष्काळच इथे
आयुष्यभर दगडांतच जगलो मी

कुणाला शिकवायची निती-मुल्ये इथे
संस्कार घेउन राक्षसांत वाढलो मी

माझे भविष्यच अंधुक दिसतय आता
मुडदा होउन वर्तमानातच जगलो मी

यमाच्या रेड्याला म्हैस समजलो
मरताना हसलो अन तिथेसुद्धा फसलो मी

----

कधी कधी

2010-02-04T20:15:00.000+05:30

कधी कधी नभालाही वाटत असेल
घ्यावे धरतीला मिठीत
कधी कधी ढगानाही वाटत असेल
शिरावे ह्या दरीच्या कुशीत

कधी कधी शिखरालाही वाटत असेल
खोल खोल दरीत उतरावे
अन कधी कधी दरीलाही वाटत असेल
उंचावरून जग पहावे

कधी कधी पावसालाही वाटत असेल
ओलेचिंब भिजावे
अन कधी कधी थंडीलाही वाटत असेल
उबदार गोधडीत शिरावे

कधी कधी उन्हालाही वाटत असेल
सर्वस्व सावलीला द्याव
अन सावल्यांनाही वाटत असेल
सोनसळी उन्हात नहाव ..

कधी कधी शब्दानांही वाटत असेल
कवितेला सजवावे
कधी कधी कवितेलाही वाटत असेल
शब्दांचेच होऊन जावे ...

---

बाकी थोडेसे

2010-01-12T12:24:00.001+05:30

मनात बाकी थोडेसे
उरात बाकी थोडेसे

आसवांतुन जरी वाहिले
डोळ्यांत बाकी थोडेसे

सत्यात जे ना उतरले
स्वप्नात बाकी थोडेसे

प्रेम तुला न कळले
ह्या शब्दांत बाकी थोडेसे

उरले काही माझ्याकडे
अन कवितेत बाकी थोडेसे

---

तु ये

2009-12-14T22:11:00.001+05:30

माझ्या अंगणात रांगोळी घालाया ये
परसदारात रातराणी फुलवाया ये

एकट्या माझ्या राती , एकटी माझी स्वप्ने
चांदण्या राती माझी स्वप्ने सजवाया ये

दिवस बेशिस्त, रात्र अस्वस्थ , कुस बदलुन थकते रात्र माझी
ह्या बैचेन रातीच्या प्रश्नांची उत्तरे सांगाया ये

तुझ्याशी भांडायचय पण मन कधीच धजावत नाही
असेच एकांती रुसुन-फुगुन माझ्याशी गोड गोड भांडाया ये

तुझ्यासाठी जिव अर्पण , तुझ्यासाठी माझे डोळे दर्पण
ह्या दर्पणासमोर लाजाळुसारखे लाजाया ये

मी उंबर्‍यात एकटाच उभा
आपल्या घराला तोरण बांधाया ये

मी कधीचीच वाट पाहतोय तुझी
देव्हार्‍यात तुझ्या घरचा कृष्ण ठेवाया ये

---

वेडा

2009-12-04T14:13:00.001+05:30

एक एस.टी 'स्टँडवरचा माणूस'
मळलेली चड्डी ,
मळकट अन तेलकट असा लांबसा सदरा,
विस्कटलेले केस,
दोन पायात दोन वेगवेगळ्या चपला....

स्वता:शीच काहीतरी बोलत असतो,
कधी झाड , कधी पक्षी ,कधी प्राणी कोणाबरोबरही तो बोलत असतो,
प्रत्येकात तो स्वतःच्या कुठल्यातरी नातलगाला शोधत असतो...

अन हो त्याच्याकडे एक चिंध्याचे गाठोडे पण आहे,
त्यातल्या तो काही चिंध्या काढतो , काही फेकुन देतो ,
काही फाडतो, काहींच्या गाठी मारतो,
काही नवीन शोधुन आणुन त्यात परत भरतो,

हिच त्याची दिनचर्या....

त्याला सगळेच वेडा म्हणतात का कोणास ठावूक ?

मीही स्वता:शीच बोलत असतो तासनतास..
कुठल्याही माणसात शोधतो की मी पण मित्र ,नातलग, प्रेम...
माझ्याही विचारांचे माझ्यापाशी एक न दिसणारे गाठोडे आहे,
त्यातुन मी काही विचार मांडतो ,
काही काढुन फेकुन देतो , काही विचार बदलतो ,
काही नव्याने गाठोड्यात भरून ठेवतो..
मला मात्र कोणीच वेडा म्हणत नाही!!!

तो त्याच्या मनात येईल ते करतो
मी मात्र आतल्या आत घुसमटतो
मग कोण वेडा ? मी का तो...

तो आतही तसाच जसा बाहेरही
मी मात्र आतुन एक अन बाहेर एक..
मग कोण वेडा ? मी का तो...

त्याला नाही कुठली जात-पात
नाही कुठला देव अन धर्म
नाही कुठले बंधन
नाही कुठले प्रेम अन मत्सर
एकट्याच्या जगात एकटाच राजा...

अन मी मात्र अडकलोय
नको त्या बंधनात, नको त्या प्रेमात
नको त्या धर्मात, अन नको त्या देवात
केवढी गर्दी माझ्याभोवती
आप्तांची, मित्रांची, भावनांची, देवांची,
धर्मांची, जातींची, कुळांची अन माझ्याच विचारांची
तरीही मी एकटाच, सगळ्यात एकटाच....
मग कोण वेडा ? मी का तो...

त्याची जात, पात, धर्म, नाव, ओळख
सगळे काही एकच - वेडा अन फक्त वेडा
अन माझ्याकडे पहा..
एकही स्वता:ची ओळख नाही..
कोण मला हिंदु म्हणतो...
कोण मला मराठा , कोण ब्राह्मण
मग कोण वेडा ? मी का तो...

---

काहीतरी मिसींग आहे

2009-12-01T15:51:00.001+05:30

असा कसा मधेच हरवुन जातो...
अन बोलता बोलता अबोल होतो...
कोणीतरी दुरावले आहे खरे...
पण अजुन मन बिचारे ऐकायला तयारच नाही...
साला कळत पण नाही अन वळत पण नाही...
काहीतरी मिसींग आहे खरे..

अजुन नेमके, नको तेच भास होतात...
नको तीच स्वप्ने छळतात...
नको तेच लोक भेटतात...
हवे ते लोक भेटले तरीही नको नको वाटतात...
साला कळत पण नाही अन वळत पण नाही...
काहीतरी मिसींग आहे खरे..

सध्या काही विशेष असे घडत नाही...
अन काही बिघडत ही नाही...
ह्या एकसुरी आयुष्यात काहीतरी शोधतोय मी...
पण काय शोधतोय हेच गवसायला तयार नाही...
साला कळत पण नाही अन वळत पण नाही...
काहीतरी मिसींग आहे खरे..

---

नवे जग

2009-11-18T13:49:00.001+05:30

नवे जग

देवा हवाय मला एक खोडरबर ...
नको असलेल्या आठवणी, मनपटलावरुन अलगद , हळुवार
एकही ओरखडा न ठेवता पुसणारा...

हवाय मला एक आयुष्याचा कॅनवास ,
अगदी कोरा कोरा, पांढराशुभ्र
एकही रंग नसलेला ,
एकही ओरखडा नसलेला...
सगळच नवं कोरं...
रंगही नवे , कुंचलाही नवा...
चित्र चितारणार तेही नवेच...

देवा हवाय मला एक नवा कोरा आरसा
अगदी नवा...
कुणीच, कधीच
त्यात आपले प्रतिबिंब पाहिले नसावे...
ज्या आरश्यात मी स्वता:लाच नव्याने ओळखावे,
असा आरसा...

---

ऑनलाइन प्रेम

2009-11-11T18:51:00.001+05:30

ऑफिसात नसलीस की हिरमुसतो मी
सध्या तर गम्मतच ऑनलाइन झुरतो मी

कधी तु बिझी, कधी तु अवे
तुझ्याभोवतीच ऑनलाइन पिंगा घालतो मी

असलीस ऑनलाइन की
तासनतास तुझ्याच फोटोकड़े बघतो मी

डेरिंग नाही होत पिंग करायची
नावावर उगाच माउस नेतो मी

तु नसतेस ऑनलाइन,
तरी उगाच तुला ऑफलाइन पिंगतो मी

कम्युनिकेटरवर गप्पांचा पाउस
समोर आलीस की मात्र गप्प बसतो मी

बीसीसी मध्ये तुला एकटीलाच ठेउन
प्रेम कवितांचा ईमेल धाडतो मी

काय अन कसे सांगु मी
चॅटिंग करता करता ब्लशतो (लाजतो) मी

काहीतरी शोधायची ओढ आहे मनात
हजार वेळा जुनेच चॅट लॉग रिडतो (वाचतो) मी

सध्या कामात लक्ष कुठे आहे
आजकाल ऑनलाइन कविता पाडतो मी

ज़रा विचित्रच आहे ना मी
पण आजकाल असाच वागतो मी

सांगायचे आहे तुला मनीचे बिंग
सांगत काहीच नाही नुसताच पिंगतो मी

---

प्रेमाचा पाझर

2009-11-10T15:55:00.001+05:30

आयुष्यात प्रेमाचा ढग कधीच बरसला नाही
अन माझ्यासाठी पारवा कधीच घुमला नाही

डोळ्याने केले वार कित्येक
एकही घाव उरी त्याच्या कधीच बसला नाही

रुसवे-फुगवे , राग-प्रेम हाय
एकही इशारा त्याला कधीच समजला नाही

नुसतेच चालले होते शब्दांचे खेळ
शब्दांच्या जाळ्यात पक्षी कधीच फसला नाही

शब्द कंटाळले, कविता हिरमुसल्या
पाझर मात्र त्या पाषाणाला कधीच फुटला नाही

वाट पाहुन थकले रस्ते तरीही
माझ्या गावचा रस्ता त्याला कधीच गवसला नाही

----

रस्तेच हरवले

2009-11-06T19:37:00.001+05:30

गाव आहे तसाच आजही,

कुठे काय ओसाड झालय ?

पण माझ्या मनातले "ते गाव" हरवले आहे

माझे कट्टे, त्या टपर्‍या, आहे तिथेच, आहे तशाच

तो गोंधळ आहे तसाच , तो दंगा आहे तसाच

फक्त ते माझे "जुने मित्र" हरवले आहेत

तु जशी होतीस तशी आजही ,

तु बदलली नाहीसच...

फक्त तुझ्यातली "माझी परी" हरवली आहे

मी ही आहे तसाच आहे,

मी हरवलो नाहीच...

फक्त तुझ्याकडे येणारे माझे रस्तेच हरवले आहेत

---

तुला गवसण्यासाठीच.

2009-11-03T14:45:00.001+05:30

म्हणतेस माझ्या छोट्या छोट्या गमतींना कसा काय फसतोस ?
छोट्या छोट्या पैजा कशा काय हरतोस ?

हरतो अन फसतो...
तुझ्या चेहर्‍यावरचं एक हास्य बघण्यासाठीच...
अगं हरतो अन फसतो तुझ्यासाठीच , तुला जिंकण्यासाठीच.

म्हणतेस सारखा सारखा रस्ता काय चुकतोस ?
त्याच त्याच रस्त्यावर परत परत का हरवतोस ?

चुकतो अन हरवतो...
तुझ्या सहवासाचे चार क्षण जास्त मिळवण्यासाठीच...
चुकतो अन हरवतो पण तुझ्यासाठीच , तुला गवसण्यासाठीच.

---

कधी कधी...

2009-10-28T09:40:00.001+05:30

कधी कधी तरसतो मी
कुठलीतरी धुन ऐकण्यासाठी

कधी कधी एकटाच बरळतो मी
जे नसतेच कुणाला कळण्यासाठी

कधी कधी मुद्दाम हरतो मी
तुला जिंकताना पाहण्यासाठी

कधी कधी एकटाच हसतो मी
जगापासुन लपवलेल्या कारणासाठी

कधी कधी लिहलेले खोडतो मी
तुझे नाव जगापासुन लपवण्यासाठी

कधी कधी वेड्यासारखा वागतो मी
शहाण्यापासुन दुर जाण्यासाठी

कधी कधी उगाच लिहतो मी
धावणार्‍या मनाला कागदावर बांधण्यासाठी

---

अट्टहास

2009-10-07T18:26:00.001+05:30

माझं जगणं शब्दात मांडायचा अट्टहास का ?
शब्दांच्या पलिकडचे वर्णन करायचा अट्टहास का ?

मात्रा,काना ह्यात न अडकता जगा मुक्तपणे
जिवण कवितेत कोंडायचा अट्टहास का ?

उगाच फुका कशाला मारता
स्वता:कडे नाही ते दाखवायचा अट्टहास का ?

एखाद्यावर निर्वाज्य , निर्मळ प्रेम करा
उगाच त्याच्यावर प्रेम लादायचा अट्टहास का ?

काही क्षण फक्त अनुभवायचे
क्षणांना छायाचित्रात बांधायचा अट्टहास का ?

घे ना डोळ्यांची भाषा समजुन
सगळं काही शब्दांत सांगायचा अट्टहास का ?

नवीन काहीच लिहीत नाही मी तरीही
जुन्याच शब्दांत नवीन काहीतरी शोधायचा अट्टहास का ?

---

येडा टिंब

2009-10-01T15:16:00.001+05:30

एक अनुस्वार नाकातुन गाणारा
एक स्वल्पविराम मधेच थांबणारा

एक अर्धविराम अर्ध्यात थकलेला
अन पुर्णविराम रस्त्यात झोपलेला

अन मी एक येडा टिंब
बरेच काही सांगणारा
कधी मी अनुस्वार तर कधी पुर्णविराम,
तुम्ही द्याल तो अर्थ कागदावर सांडणारा

---

मुजरा

2009-09-29T11:14:00.001+05:30

स्वयंभु मी, मुजरा घालत कुणाच्या सदरेत नाही
वगळले मलाच, नाव माझे कुठल्याच बखरेत नाही

हरहुन्नरी मी, बिलंदर होउन जगलो
पण खासा कुणाच्या भरलो नजरेत नाही

सगळे दिवस काळ्या आमावस्याच
माझा चंद्र अजुन माझ्या नजरेत नाही

सगळ्या वरवरच्या मलमपट्या
अंतरीच्या तारा छेडणारी नशा मदिरेत नाही

सजावट एकमेकांना भुलवण्यासाठीच
गणेशास बांधेल ती भक्ती कुठल्याच मखरेत नाही

---

कवितांचा एक कारखाना

2009-09-28T00:22:00.001+05:30

कवितांचा एक कारखाना चालवतो मी
एकाच साच्यातल्या कविता छापतो मी

आठवणींचा बाजार , प्रेमाचा आजार
वेड्यागत असच काहीतरी , बरळतो मी

गावरान गोडवा न ठाउक मला
उगाच शब्दांचे काना मात्रा, चुकवतो मी

हवे ते, जेंव्हा नाही गवसत
मारुन मुटकुन शब्दांना, घुसडवतो मी

विषयाची गरज, प्रसंगाची मागणी अशा-
गोंडस नावाखाली शिवराळ शब्द, पेरतो मी

टिकाकारांना त्यांच्याच भाषेत प्रत्युतर
कुठल्याही व्यासपिठावर, भुंकतो मी

---

माझ्या कवितेवर तरी तिचा जिव जडुदे

2009-09-23T20:44:00.001+05:30

वेडे ढग.. प्रेमाचा अर्थ मलाच शिकवतात
पाउस पण माझ्याच दारी पाडतात
अरे जरा तिलाही प्रेम शिकव
तिच्या प्रेमाचा एखादा ढग इकडे बरसव

वाराही वेडाच, माझ्याच भोवती पिंगा घालतो
मला माझ्याच गाण्यावर झिंगायला सांगतो
अरे तिलाही एखादे माझे गाणे शिकव
माझ्याच शब्दात, एकदा तरी तिला फसव

माझ्याच कविता, मलाच बसतात छळत
तिला मात्र.. माझी एकही कविता नाही कळत
माझी एखादी तरी ओळ, तिच्या ह्रदयाला भिडुदे
माझ्यावर राहुदे, माझ्या कवितेवर तरी तिचा जिव जडुदे

---

मोरपीस छातीत रुतलेले

2009-09-23T20:23:00.003+05:30

सखीच्या आठवणींना थांबवता येत नाही
सखीकडे धावणार्‍या मनाला रोकता येत नाही
ह्यावर काहीच का नाही उतारा
तिच्याच आठवणींनी मांडलाय छळ सारा

डोळ्यातलं स्वप्न मात्र तसेच
जरी डोळ्यातली झोप उडुन गेली
डोळ्यातले प्रेम मात्र तसेच
जरी डोळ्यातली आसवे वाहुन गेली

डोळ्यातील आसवांबरोबर का नाही वाहुन जात आठवण
ह्रदयाच्या कप्प्यात कशासाठी ही आठवणींची साठवण
कशाला ठेवायचे पिंपळपान मनाला कापलेले
कशाला जपायचे मोरपीस छातीत रुतलेले

---

कमिने - विडंबन

2009-09-21T18:36:00.000+05:30

क्या करे प्रोजेक्ट इसको हम जो मिले
मेरी जान खा गये रात दिन के गिले

मेरा मॅनेजर कमिना
मेरे सबऑर्डिनेट भी कमीने
एक कलिग से दोस्ति थी
ये हुजुर भी कमिने

क्या करे प्रोजेक्ट इसको हम जो मिले
मेरी जान खा गये रात दिन के गिले

कभी प्रोजेक्ट से मैने , रिलीज मांगा
नेक्स्ट रिलीज बोलके , मुझे उसने टांगा

टांगने के सब तरीके, थे हमेशा से कमिने

मेरी फ्लोअर कमिना
मेरे क्युबिकल भी कमिना
एक कलिग से दोस्ति थी
ये हुजुर भी कमिने

जिसका भी कोड छीना
अंदर से बग निकला
अच्छा कोड कहु तो
रन किया तो क्रॅश निकला

कभी हमने कोड ढापा
कभी दुसरोंने ढापा
कभी हम कमिने निकले
कभी दुसरे कमिने

कमिनेssss कमिनेssss
कमिनेssss कमिनेssss

मेरी कोडिंग कमिनी
मेरे बग फिक्सिंग भी कमिनी
एक लँग्वेज से दोस्ति थी
वो भी निकली कमिनी

---

माझे ग्रह तारे

2009-09-11T13:20:00.000+05:30

तोंडी लावायला चंद्र अन चांदण्याची चटणी
मिरचीची गरज नाही, डाळीला सुर्याची फोडणी

राहु अन केतु जरा जास्तच तिखट गडे
राहुचे करु भजे अन त्या केतुचे वडे

शनी जाणारच नाही कधी आपल्या वाटेला
जिलेबीसारखी त्याची कडीच लावु आपण ताटाला

बाकीच्या लघुग्रहांना श्रीखंडात टाकु
अन मग जोडीने श्रीखंड पुरी चाखु

आख्खी पृथ्वी ठेवली असती तुझ्या हातावर
पण मग काय ठेवणार शेषनागाच्या डोक्यावर

जरी असतील आपल्या घराला पत्रे
ठेविन तुझ्या दिमतीला सगळी नक्षत्रे

बाकीचे ग्रह असुदे ना सये आकाशात
रातीला एखादा तरी चमकेल ना तुझ्या डोळ्यात

माझ्या परिवलानाचे कारण पण तुच
अन परिभ्रमणाचा केंद्रबिंदु पण तुच

कळतय ना तुझ्या-माझ्यातले आकर्षण
जसे सुर्य अन पृथ्वीचे गुरुत्वाकर्षण

नशा

2009-09-08T14:15:00.001+05:30

भुतकाळ आठवुन जगण्यात एक नशा आहे
आठवणी उगाळुन रडण्यात एक नशा आहे

दोष हा सारा तुझ्या आठवणींचाच
तुला आठवण्यात एक नशा आहे

कुणाला शहाणे होउन जगायचे आहे इथे
वेडे होउन तुझ्यावर मरण्यात एक नशा आहे

मुक्कामाला कोणाला पोहचायचे आहे इथे
तुला शोधता शोधता हरवण्यात एक नशा आहे

फुलांच्या मागे कुणाला फिरायचे आहे इथे
मोगरा होउन तुझ्या केसांत माळण्यात एक नशा आहे

दुसर्‍यांचा गझलांचा का घेउ सहारा इथे
स्वता:च्या शब्दांत प्रेम मांडण्यात एक नशा आहे

---

ओढ

2009-09-06T11:33:00.001+05:30

मला तुझा होउन जगण्याची ओढ
तुला मिठीत घेउन झुलण्याची ओढ

आठवणींचा मांडला किती हा पसारा
मला हरवलेल्या आठवणी शोधण्याची ओढ

विरहात मला आठवशील का सये ?
माझ्या नसण्यालासुद्धा आता असण्याची ओढ

तुला शोधता शोधता मी स्वत:च भरकटलो
माझ्या हरवण्यालाही आता काहीतरी गवसण्याची ओढ

जाताना वळुन पाहिलेस ते पण थेट डोळ्यात
माझ्या स्वप्नांना आता प्रत्यक्षात जगण्याची ओढ

---

स्वप्न देउन जा

2009-08-29T17:57:00.001+05:30

शायरी नको , एखादी गझलही नको
आयुष्यभर ओठांवर राहील असे एकच , तुझ्या गळ्यातले गाणे देउन जा

पाउस नको , पावसाचे थेंबही नको
आयुष्यभर पुरेल असा एकच , तुझ्या आठवणींचा दवबिंदु देउन जा

कळ्या नको , ओंजळभर फुलेही नको
आयुष्यभर गंध उडणार नाही असा एकच , तुझ्या केसांतला मोगरा देउन जा

आणि हो जाताना एकदा तरी मागे वळुन बघ
अन माझ्या अस्तित्वापर्यंत टिकेल असे एकच ,तुझ्या डोळ्यातले स्वप्न देउन जा

---

मी तुझा कोण ?

2009-08-28T19:14:00.001+05:30

एक प्रश्न उरात खुपतोय
एक प्रश्न मनात सलतोय

प्रश्नाचे उत्तर तुझ्याकडेच
पण हा प्रश्न मला छळतोय

तु केसांत मोगरा माळतेस
तरीही मोगरा ह्याच प्रश्नाचे उत्तर शोधतोय

तु चंद्र उशाशी घेउन निजतेस
तरीही चंद्र ह्याच प्रश्नाचे उत्तर शोधतोय

तु पावसाचे थेंब चेहर्‍यावर घेतेस
तरीही पाउस ह्याच प्रश्नाचे उत्तर शोधतोय

मी तर पाउस, मोगरा आणि चंद्र ह्यापेक्षा जवळ तुला नक्कीच नाही
पण मी सुद्धा ह्याच प्रश्नाचे उत्तर शोधतोय
मी तुझा कोण ?
हा प्रश्न मला छळतोय

---

मी एक सिग्नल पिवळा

2009-08-17T20:19:00.000+05:30

न तांबडा न हिरवा , मी एक सिग्नल पिवळा
कायम गोंधळलेला ,मी एक सिग्नल पिवळा

तांबड्यापेक्षा कमी अन हिरव्यापेक्षा जास्त
स्वत:ची किम्मतच माहीत नसलेला ,मी एक सिग्नल पिवळा

कुणी पाळला , कुणी तोडला
कुणी स्वत: माझ्यासारखाच गोंधळलेला, मी एक सिग्नल पिवळा

माझे सांगणे काहीच नाही , तसेही ऐकायला कोणीच नाही
गर्दीत असुनही नसलेला , मी एक सिग्नल पिवळा

मला द्यायचे काही नाही , आणि घ्यायचे काही नाही
सगळ्यांशी संबध तोडलेला , मी एक सिग्नल पिवळा

भारत जिंकला , भारत हरला , कुणी जगला , कुणी मेला
कशाचे सोयर-सुतक नसलेला , मी एक सिग्नल पिवळा

माझ्याकडे प्रेमही नाही आणि द्वेषही नाही
भावनांचा सागर आटलेला , मी एक सिग्नल पिवळा

असेच का ? अन तसेच का ?
स्वता:चे ठाम मत नसलेला ,मी एक सिग्नल पिवळा

जीव आहे म्हणुन जगतो , का जगतो म्हणुन मरणार
माझ्या मरणाशीही घेणे-देणे नसलेला , मी एक सिग्नल पिवळा

---

स्वप्नांचे पहारेकरी

2009-08-13T21:00:00.001+05:30

मी माझ्या स्वप्नात जागुन
तुझ्या स्व्प्नांना पहारा देतो,
तुझ्या स्वप्नात तु माझ्यापासुन दुर जाशील
म्हणुन मी घाबरतो

चांदण्याना तुझ्या स्वप्नात येण्याची परवानगी देतो,
पण चंद्राला मात्र दारावरुनच हाकलतो,
मला माहितेय चंद्र तुला आवडतो,
पण काय करणार चंद्र पण तुझ्यावरच मरतो

मी ही कधी कधी हळुच तुझ्या स्वप्नात डोकवतो,
तुला डोळे भरुन पाहुन घेतो,
तुझ्या माथ्यावर डोके टेकवणार असतोच,
तेवढ्यात कुठलातरी अज्ञात पहारेकरी मलाच हाकलतो

मला कळाले मी इकटाच नाही
अजुन बरेच जण तुझ्या स्वप्नांना पहारा देतात,
आणि तुझ्या स्वप्नांच्या प्रवेशदारावर
एकमेकांशी भांडत बसतात

तु पण थोडीफार चुकतेस,
डोळ्यांनी अशी काय जादु करतेस,
एका नजरेत एक नवीन जवान घायाळ करतेस,
आणि एक नविन 'स्वप्नांचा पहारेकरी' नेमतेस

---

का कोणास ठाउक

2009-08-13T20:54:00.001+05:30

तु नाही म्हणालीस,
ह्या वादळात आणि अश्रुंच्या पुरात,
माझ्या मनाने बांधलेले तुझे-माझे आपलं
इवलसं घर उध्वस्त झाले

पण परसातली रातरानी तशीच आहे,
ती वाट पाहतेय,
कोणाची ते माहीत नाही

अंगनातली बाग वाहुन गेली पण मोगरा तसाच आहे,
त्याच्यातली कुठ्ली ही जिद्द माहीत नाही,
त्याला कोणाच्या केसांत माळायचे आहे, माहीत नाही

अंगनातली तुळस ती पण तग धरुन आहे ,
का कोणासाठी ते माहीत नाही

आणि त्या माझ्या मनातल्या उध्वस्त घराजवळ,
आभाळाएवढ माझं वेडं मन इवलसे होउन बसलय,
घराकडे येणार्‍या हिरव्या पाऊलवाटेकडे डोळे लावुन,
का कोणास ठाउक

---

माझी सोनपरी

2009-08-13T20:52:00.000+05:30

लग्नानंतर पहिल्या दिवाळीची पहिलीच पहाट,
गावाकडच्या घरासमोरील भल्या मोठ्या अंगणात
फक्त ती, मी आणि सुंदरशी पहाट,

ती नुकतीच नाहलेली, ओलेत्या केसांनी तुळशीवृंदावनासमोर उभी,
तिच्या हातात पुजेचे ताट, ताटात निरांजन
तिच्या चेहर्‍यावर पडलेला निरांजनचा प्रकाश ,
त्या प्रकाशाने नाहुन तिचा चेहरा सोनेरी झालाय ,
अजुनच खुललाय , अजुनच सुंदर दिसत आहे
माझी सोनपरी..शब्दच नाहीत वर्णन करायला
कपाळावरचे कुंकु थोडेसे फिसकटले आहे
पण का कोणास ठाउक ते व्यवस्थित नाहीये करायचे मला
तशीच ती सुंदर दिसते आहे

ती एवढी सुंदर कधीच दिसली नव्हती मला
माझ्या डोळ्यांची पापणीच खाली पडत नाहीये
हे क्षण इथेच थांबावेत
आणि मी तिला असेच पहात रहावे

उदबत्त्यांचा सुगंध दरवळतोय
पण मी मात्र वेगळ्याच सुगंधाने भारुन गेलोय..

मनात आता वाट पाहतोय पुढच्या दिवाळीची आणि अशाच एका पहाटेची

---

एक जुईचे फुल

2009-08-13T20:49:00.000+05:30

काल एक भन्नाट स्वप्न पडले.

तिचा हात हातात घेउन दोघे चालत होतो
रस्त्यावर फक्त ती आणि मीच,
रस्त्याच्या एका बाजुला उंचच उंच झाडे,
दुसर्‍या बाजुला क्षितीजापर्यंत पसरलेले हिरवेगार गवत,
दुर कुठुनतरी गोफणीचा आवाज येतोय,

समोरुण एक बैलगाडी येतेय,
बैलांच्या गळयातील घुंगराचा छानसा आवाज येतोय...

आणि आम्ही दोघे चाललोय,
कुठे ते माहीत नाही.
सरळ रस्ता फक्त चालायचे
का ते माहीत नाही,

तिच्या गप्पांमधे मी पार हरवुन गेलोय,
मी काहीच बोलत नाहीये ,
मी फक्त आणि फक्त ऐकतोय.
का ते माहीत नाही,

ति फार सुंदर दिसतेय पण मी हे तिला नाही सांगु शकत
का ते माहीत नाही,

ति म्हणतेय तु काहीच का बोलत नाही,
मला काहीतरी बोलायचे आहे पण बोलु शकत नाही,
का ते माहीत नाही,

ति गाडीही आमच्यापर्यंत पोहोचत नाहीये आणि
आम्ही पण तिच्यापर्यंत पोहोचत नाहीये.
का ते माहीत नाही,

स्वप्नच हे ,
ह्यातल्या प्रश्नांना उत्तरेच नाहीत.
का ते माहीत नाही,

मला रानफुले आवडतात
पण मी तिला माझे जुईचे फुल म्हणतो ,
का ते माहीत नाही,

---

शब्द

2009-08-04T21:42:00.000+05:30

दोन भाषेंच्या किंवा संस्क्रुतिंच्या भांडणात,

काही शब्द मरतात ,
तर काही शब्द तरतात,

काही नविन जन्माला येतात,
तर काही नव्याने जन्म घेतात

काहींचा अर्थ लुप्त होतो,
काहींना नविन अर्थ प्राप्त होतो,

दोन भाषेंच्या किंवा संस्क्रुतिंच्या भांडणात,
तसा तुम्हा आम्हाला काय फरक पडतो
पण शब्दांचा आणि भाषेचा जिव ,
त्यांना जपणार्‍यांसकट घुसमटतो

भाषा जपणार्‍यांना , जाणणार्‍यांना विचारा
एखादा शब्द मरताना कसे वाटते,
जसे म्हातारपणी एक एक सखा
साथ सोडतो तसे काहीतरी मनात दाटते

आपल्या भावना मांडतो आपण शब्दात,
शब्दांच्या भावनांचे काय
"माझा अर्थ हरवलाय " हे शब्दांना ओरडुन सांगायचेय
पण आपल्याला ह्याचे सोयर-सुतक नाय

शब्दांच्या भावनांना आपण नको का समजुन घ्यायला ?
त्यांचा अर्थ नको का जपायला ?

---

आपण लाउड झालोय का

2009-08-04T21:40:00.000+05:30

भावना व्यक्त करायला शब्द सापडत नाहीयेत का?
स्वता:चेच वागणे समजुन घेता येत नाहीये का ?
आत खोलवर कुठे दुखावलाय का?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

दोन मनांमधले ब्रिज कुठेतरी कमी पडत आहेत का ?
दोन मनांमधला संवाद कमी पडतोय का?
मनातले काही सांगता येत नाहीये का?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

सगळे काही extreme फील करायचय,
काहीतरी वेगळे अनुभवयाचय,
आणि हेच नेमके जमत नाहीये का ?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

आयुष्य जगण्याची रितच बदलली आहे,
प्रेम करण्याची पद्धत बदलली आहे,
ह्या बदललेल्या आयुष्याशी जुळवुन घ्यायची तयारी नाहीये का ?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

कोणाला काहीतरी सांगायचे आहे का ?
पण ऐकुण घ्यायला कोणी नाहीये का ?
ही सगळी घुसमट बाहेर काढायची आहे का ?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

काहीतरी हरवण्याची भिती वाटतेय का ?
काहीच गवसत नसल्याची भिती वाटतेय का?
हरवलेले काहीतरी शोधताय का ?
म्हणुन आपण लाउड झालोय का ?

---

वेडे शहाणपण

2009-08-02T00:58:00.000+05:30

शहाण्यांच्या या जगात वेड्यासारखे जगायचे,
वेड्यासारखे जगुनच शहाणे बनायचे

शहाण्यांचे नियम त्यांच्यासाठीच, आपल्याला काय करायचे,
आपण नियम तोडायचे आणि वेड्यासारखे जगायचे

त्यांची तत्वे , त्यांचे जगणे त्यांच्यासाठीच आपल्याला काय करायचे,
आपण आपली वेडी तत्वे पाळायची आणि वेड्यासारखे जगायचे

शहाण्यांचे शहाणेपण आणि वेड्यांचे वेडेपण
यातले नक्की वाईट काय ?
शहाण्यांचे वेडेपण आणि वेड्यांचे शहाणेपण
यातले नक्की चांगले काय ?

शहाण्यासारखे जगायचा प्रयत्न तर सगळेच करतात,
कुणीतरी वेड्यासारखे जगायलाही हवे
ह्या जगाला "वेडे शहाणपण" शिकवायला हवे

---

बेधुंद

2009-08-02T00:56:00.000+05:30

ह्या वादळ-वार्‍याला पकडुन मुठीत
दुर कुठेतरी भिरकवायचय,
ह्या समुद्राच्या लाटांवर स्वार होउन
वार्‍याच्या वेगाने धावायचय,
बेधुंद होउन, बेधडक जगायचय , मनात येयील ते करायचय

ह्या सगळ्या पर्वतशिखरांना सर करुन
त्यानांच ठेंगा दाखवायचाय,
जमिनीला जिथे आकाश भेटते तिथे जायचय,
आणि क्षितीजावर माझे नाव कोरुन यायचय,
बेधुंद होउन, बेधडक जगायचय , मनात येयील ते करायचय

चंद्र तार्‍यांना तोडुन, सखीच्या ओंजळीत द्यायचय,
जिच्यावर करतो प्रेम तिला एकदा भिडायचय,
तिला घेऊन मिठीत , तिच्या डोळ्यात डोळे घालुन
माझे प्रेम तिला सांगायचय,
तिचा हात हातात घेउन जगापासुन दुर पळायचय
बेधुंद होउन, बेधडक जगायचय , मनात येयील ते करायचय

पावसाचा थेंब होउन कड्यावरुन दरीत कोसळायच,
नदी नाल्यातुन , ओढ्यातुन वहात वहात सागराला जाउन मिळायचय,
बेधुंद होउन, बेधडक जगायचय , मनात येयील ते करायचय

ऑफिसला मारुन बुट्टी , बॉसला फाट्यावर मारायचय
हे आयुष्य मला माझ्या मनाचा राजा होउन जगायचय,
बेधुंद होउन, बेधडक जगायचय , मनात येयील ते करायचय

---

का??

2009-08-02T00:55:00.001+05:30

मला न उमगलेल्या कुठल्यातरी कारणाकरता,तुला समजुन घ्यायचा प्रयत्न करतो आहे,
आणि तुला न समजलेल्या माझ्या परीघात, तुलाच बसवण्याचा प्रयत्न करतो आहे.

आपण सगळे असेच असतो नाही का ?
आपला आवडता माणुस आपल्यासारखाच असावा ,आपल्यासारखाच वागावे ह्यासाठी आपल्या जिवाचा पार आटापिटा चाललेला असतो.

बाकिच्यांशी काही घेणे-देणे नाही , पण आवडता माणुस असाच वागावा , तसाच वागावा , असे का वागतो आपण ?
आपण त्याला आहे तसेच का स्विकारत नाही .

---

शब्द

2009-08-02T00:53:00.000+05:30

शब्दांशी खेळताना मी हरवुन जातो,
परतिच्या वाटा मग त्यानांच विचारतो,
पण शब्द मला नेहमीच फसवतात,
आणि अजुनच दुर नेउन सोडतात

शब्दांना समजलात तर वाणीला धार,
नाहीतर जिव्हा एक बोथट तलवार,
जादुई शब्दांनी जग जिंकता येते,
काही शब्दांनी स्वता:चे जगही उध्वस्त होते

दुखा:च्या खाईत असताना शब्दच धावुन येतात,
यशाच्या शिखरावर असताना मात्र दुर दुर पळतात,
हीच मित्राची खरी निशानी,
दुखा:त येतात धावुनी

लोक म्हणतात ,
शब्द फसवतात ,
नाही, फसतात ती पण माणसच
आणि फसवतात ती पण माणसच

शब्द फसवे नसतात , माणसं फसवी असतात
जख्मा माणसे देतात , रक्तबंबाळ मात्र शब्द होतात

---

कवी

2009-08-02T00:50:00.000+05:30

जेंव्हा तु मला सोडुन गेली,
तेंव्हा मी पहिली कविता केली,
त्या कवितेने माझे दुख हलके झाले,
तुझे प्रेम मला कवी बनवुन गेले.

मित्रानो कवी बनने फार सोपे असते,
फक्त एका मुलीच्या प्रेमात पडायचे असते,
स्वता होउन प्रेमभंग करुन घ्यायचा,
आणि मनातला राग कागदावर उतरवायचा.

बास झाला की तुम्ही कवी,
आता जाणार तुम्ही कवितेच्या गावी,
फक्त एकच विनंती रस्ता तेवढा चुकु नका,
माझ्या मित्रानो कवी ऐवजी देवदास बनु नका.

---

जगावेगळा

2009-08-02T00:48:00.000+05:30

माझी स्वप्ने जगावेगळी,
माझ्या वाटा जगावेगळया,
मीही जगावेगळा,
इतरांसारखाच.

---

पावसाची कविता

2009-08-02T00:47:00.000+05:30

आजकाल पावसावर कविता करवत नाहीत ,
कारण शेतकर्‍यांच्या आत्महत्या बघवत नाहीत

पाउस म्हणजे दुष्काळ,
पाउस असेल तर ओला नाहीतर कोरडा

पाउस म्हणजे पाणीच पाणी,
पाउस असेल तर पुरात नाहीतर डोळ्यात

पाउस म्हणजे कर्ज ,
पाउस आला तर सागराचे धरतीवर, नाहीतर सावकाराचे शेतकर्‍यावर

पाउस म्हणजे बळीराजासाठी काहीतरी खास,
आलाच तर जातात पोटात दोन चार घास , नाहीतर असतोच गळ्यात फास

---

निसर्ग

2009-08-02T00:39:00.000+05:30

एखाद्या गडाच्या बुरुजावर उभे राहुन
सुसाट वारा छातीत भरुन घ्यायचा,
एखाद्या डोंगराच्या कड्यावरुन
सुर्योदय पहायचा,
समुद्रकिनार्‍यावर शांत बसुन
सुर्यास्त पहायचा,
नदीच्या किनारी शांत संध्याकाळी
फक्त पाण्याचा आवाज ऐकायचा,
घनदाट जंगलातली
निरव शांतता अनुभवायची ,

मग समजेल निसर्ग काय असतो ते .

निसर्ग अनुभवायला शिका ,
निसर्ग जगायला शिका,
निसर्गावर प्रेम करायला शिका,
सगळ्यात महत्वाचे निसर्ग जपायला शिका.

---

फक्त प्रश्नच

2009-08-02T00:36:00.000+05:30

पाऊस आला की मला तिची आठवण का येते..
पावसाचा पहिल्या सरीने मन वेडे पिसे का होते..

ह्या प्रश्नांची उत्तरे माझ्याकडे ही नाहीत , तिच्याकडेही नाहीत ...
आणि पावसाकडे तर फक्त प्रश्नच ...

---

स्वप्नांच्या राज्यात

2009-08-01T18:30:00.000+05:30

स्वप्नांच्या राज्यात फक्त तु आणि मीच ,
फक्त तुझ्याचसाठी मी आणि फक्त माझ्याचसाठी तु,

कधी वाटते जगातली सगळ्यात सुंदर गोष्ट तु , तुझ्यापेक्षा सुंदर तुच ,
कधी वाटते तुझ्यापेक्षा सुंदर माझी स्वप्ने, ज्या स्वप्नात तु आणि फक्त तुच .

मी ज्या स्वप्नात रमलो होतो तिच स्वप्ने खरी,
माझ्या स्वप्नात जी होती तिच माझी परी,

तिला मी जपुन ठेवेल , आयुष्यभर ह्रदयाच्या देव्हार्‍यात ,
जसे पिंपळाचे पान जपतो , आपण वहीच्या पानांत ,

तुझ्या आठवणी , ते दिवस , ते क्षण तसेच जपुन ठेवेन ,
आणि ह्रदयाचा हा कप्पा कायमचा बंद करेन.
कधीच न उघडण्यासाठी ..

---

ती

2009-07-04T16:08:00.000+05:30

डोळे मिटले तरी समोर तिच
डोळे उघडले तरी समोर तिच,

डोळ्यात ही ती आणि स्वप्नात ही तिच,
मनात ही तिच आणि तनातही तिच,

तिची आठवण आली की वसंत फुलतो,
तिची आठवण आली की श्रावण बरसतो,

तिच्या आठवणीत मन झोके घेते,
तिची आठवण रात्र रात्र जागवते ,

पावसात भिजताना तिचीच आठवण ,
उन्हात नाहताना ही तिचीच आठवण,

मनात चालला आहे उन-पावसाचा पाठशिवणीचा खेळ,
मनाने केलाय भलताच गोड घोळ,

हे कोडे कसे सुटणार,
तिला माझ्या मनातले कसे कळणार,

कसली ही हुरहुर , कशाची ही ओढ ,
नावच नाही ह्या ओढीला , काय सांगु ह्या वेड्या मनाला ?

---

असे कसे नाते हे

2009-07-04T16:07:00.000+05:30

असे कसे नाते हे , तुझे माझे नि पावसाचे ,
असे कसे नाते हे , तुझे माझे नि कवितेचे ,

ह्या नात्याला नाव तरी काय ?

पाउस एकटा कधीच येत नाही , तुझी आठवण घेउन येतो ,
आणि मला स्वप्नांच्या ढगात घेउन जातो.

कवितेचे पण तसेच काहीतरी , कविता वाचताना डोळ्यासमोर फक्त तुच,
आणि माझ्या कवितांची प्रेरणा तर फक्त तुच.

---

मला आयुष्यभर साथ देशील का

2009-07-04T15:50:00.000+05:30

स्वप्ने माझी , स्वप्नात तु,
ह्रदय माझे , ह्रदयात तुच,

मन माझे , मनात तु,
डोळे माझे , डोळ्यातही तुच ,

सांग आता मला पोरी,
माझ असे स्वता:चे काय उरले , सर्व आयुष्य व्यापले तुच.

तुझ्या स्वप्नात , तुझ्या डोळ्यात ,
तुझ्या मनात , तुझ्या ह्रदयात
जागा मला देशील का ?
सांग आता पोरी मला , मला आयुष्यभर साथ देशील का?

---

तव नयनांचे दल हलले ग ..

2009-06-14T22:42:00.001+05:30

जाम इच्छा होते की तुझ्या डोळ्यातच पहात रहावे पण हिम्मतच होत नाही ग.
माहीत नाही का , पण तुझ्या डोळ्यात असा काही हरवुन जातो की जगाचा विसर पडुन जातो..
मनात एक भितीही असते की माझी चोरी पकडली तर जाणार नाही ना..

कशाची ही भिती ,कसली ही भिती ,
कुणाला घाबरतो मी , का घाबरतो मी ,

कसली चोरी , कशाची चोरी ,
प्रेम करतो चोरी नाही , तरीही घाबरतो .

तुझ्या डोळ्याना , नाही अजिबात नाही.
जगातल्या सगळ्यात सुंदर डोळ्यांना का घाबरायचे..

मग कशाला घाबरतो मी , ह्याचे उत्तर फक्त तु आणि तुच देऊ शकतेस..

---

प्रेमाचा चष्मा

2009-06-14T22:41:00.003+05:30

एकदा जर का प्रेमाचा चष्मा डोळ्यावर लागला की आपण कामातुनच गेलो असे समजा.
आपल्या डोळ्यांची फोकल लेन्थ अशी काही अडजस्ट होते की आपल्याला फक्त प्रियकर्/प्रेयसीच स्पष्ट दिसते , बाकी सगळे धुसर..
एकदा जर का प्रेमाचा चष्मा डोळ्यावर लागला की आपण कामातुनच गेलो असे समजा.
आपल्या डोळ्यांची फोकल लेन्थ अशी काही अडजस्ट होते की आपल्याला फक्त प्रियकर्/प्रेयसीच स्पष्ट दिसते , बाकी सगळे धुसर..

जसे एकदा चष्मा लागला की त्याचा नंबर वाढतच जातो , कमी होतो असे माझ्या तरी एकण्यात नाही आले..
तसेच एकदा प्रेमात पडले की आपलाही डोळ्याचा नंबर वाढतच जातो
नंतर नंतर तर फक्त ती आणि तिच दिसते ,आणि जेव्हा ती सोडुन काहीच दिसेनासे होते तेव्हा लोक बोलतात तो प्रेमात आंधळा झाला आहे...

ह्या गोष्टीमध्ये एक साधे सरळ विज्ञान आहे. जसे 'अ' जिवनसत्वाच्या अभावाने रातांधळेपणा होतो तसेच 'प' (प्रेम) जिवनसत्वाच्या अधिक्याने माणुस आंधळा होतो. रातांधळेपणावर अजुन तरी उपाय नाहीये तसाच प्रेमात आंधळे झालेल्यावर पण काहीच उपाय नाहीये ..

आंधळया लोकांचे डोळे बदलु शकतो. पण एखाद्याचे ह्रदय बदलणे शक्य आहे का ?

---

प्रश्न

2009-06-14T22:41:00.001+05:30

कविता करण्यासाठी खरेच प्रेमात पडावे लागतेच का ?
एखादी उपमा सुचायला कोणासाठी तरी झुरावे लागतेच का ?

की सगळेच कवी आयुष्यात एकदा तरी प्रेमात पडतात ?
की असे प्रश्नच मुळात प्रेमात पडल्यावर पडतात ?

---

थेंब

2009-06-14T22:38:00.000+05:30

थेंबाचे आयुष्य किती , कसे त्याला काहीच माहीत नाही
सगळे काही अनपेक्षित ...

कुठे पडणार , कसा पडणार ...
वारा कुठे घेउन जाणार , ढग कुठे बरसणार...

एखाद्या छोट्याश्या डबक्यात की अथांग सागरात...
कुणाच्यातरी ओंजळीत की चातकच्या चोचित

की आकाशाकडे डोळे लावुन बसलेल्या एखाद्या शेतकर्‍याच्या रापलेल्या गालावर ..
की रागाने लाल झालेल्या एखाद्या लहान मुलीच्या गोबर्‍या गालावर...

की एखाद्या गवताच्या पानावर पडुन दवबिंदु होणार ...

काहीच माहीत नाही..
माझे आयुष्य असे का नाही...

---

2009-06-14T22:37:00.000+05:30

मला एकदा तुझा हात हातात घेउन सुर्यास्त पहायचाय ,
जसा सुर्य बुडतो अथांग सागरात , तसे मला तेव्हा तुझ्या डोळ्यात बुडायचय.

---अभिजीत अंकुश सावंत

आयुष्य

2009-06-14T22:36:00.000+05:30

आयुष्य म्हणजे परमेश्वराला पडलेले एक सुदंर स्वप्न ,
ते स्वप्न खराब करायचा आपल्याला अधिकार नाही.
विचार करा जेव्हा तुम्ही एखादे सुदंर स्वप्न पहात असता आणि मधेच कोणितरी तुम्हाला झोपेतुन उठवते ,
राग येतो ना , वाईट वाटते ना . मग तुमच्या वाईट वागण्याने किंवा दुखी असण्याने परमेश्वराला किती त्रास होत असेल..
म्हणुन सुदंर जगा , आनंदी रहा ...

---